Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

~ The rivers will run red

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down  Bericht [Pagina 1 van 1]

1 ~ The rivers will run red op zo dec 22, 2013 2:44 am

M0nstahr

avatar
Admin
Admin

Vladimir Noxus " That what runs trough you, wil run you trough"

Het kerkhof... Vaak een doodsaaie plek... Letterlijk en figuurlijk. Maar pas wanneer de zon onder gaat. Pas dan lijkt het er tot leven te komen. Kraaien en raven vinden hen plek op de grafstenen om een oogje in het zeil te houden. Alsof ze erop letten dat de lichamen in de grond blijven in plaats van eruit klimmen. Vroeger werden de kraaien al 'Watchers' genoemd. Zij die overledenen in de gaten hielden, zij die ze terug konden brengen of juist verder naar hen plek van rust. Het was altijd al een redelijk en interessant verhaal. Nog nooit had iemand eigenlijk een overledene terug zien komen uit de dood. Zombies dan. Geesten waren verschijnselen die wel vaak te vinden waren op een kerkhof als die van Ultimate Fantasy. Het kerkhof lag tussen de stad en het bos in, onder aan de berg. Zelfs als men op het kerkhof stond en naar boven keek, naar de berg, zou men het idee hebben alsof de berg zich over je heen boog. Alsof deze zich bekommerde om de doden en ze zou beschermen tegen harde wind. Elke nacht weer was het een ander verhaal. Scheen de maan volop? Dan leek alles verlicht en een stuk minder eng. Maar nu? Wanneer de wolken zo dik waren dat de maan niet eens te zien was? Nee... dan was het kerkhof griezelig en vertoonden maar weinig mensen zich op het terrein. Op een man na welke vaak als een overledene werd gezien.

De man met lang wit haar en een bijna middeleeuws (maar toch modern) harnas liep elke nacht over het kerkhof. Het leek vaak alsof hij wat zocht, maar nee. Hij zocht eigenlijk nergens naar. Vrouwen hadden hem wel eens vergezeld, maar het eindigde altijd slecht voor hen. Hij liep langs de graven en stak de kaarsen die sommige hadden aan. Zo leek het kerkhof tenminste een beetje verlicht. Vladimir Noxus, zo werd deze man genoemd. Hij trok zijn hand bij zijn lichaam weg en hij begon met een bal van bloed te gooien, te draaien en te spelen. Het leek een dans, een spel waar hij zich mee bezig hield. Maar zo was Vladimir. Hij werd gezien en vaak omschreven als vampier. Maar Vladimir was geen vampier, hoe ironisch ook. Vladimir was een zogenaamde Bloodlord. het verschil tussen hem en een vampier? Een vampier eigent zich bloed toe en hij? Hij eigent zich het wel toe, maar hij gooit het ook van zich af. Hij heeft zo zijn eigen zieke manier van bloed toe eigenen.

Een grijns sierde om de lippen van de man en hij nam het bloed waar hij eerder nog mee speelde weer terug in zijn lichaam. De edelsteen die het centrum van zijn harnas en lichaam sierde, lichtte kort op bij het ontvangen van het bloed. Daarna leek het bloed er wel in om te cirkelen. Vladimir ging naast een graf zitten en leunde tegen de grafsteen. Op de grafsteen stond een naam geschreven: 'Ryue Tracer'. Hij kende de jongeman en hij wist ook precies waaraan hij was overleden. Het was eigenlijk Vladimir zijn schuld, maar de jongen maakte het erzelf naar. Ryue was een jongen die zijn broer, de Doodsengel destijds, bedroog en samenspande met de Goddess of Darkness. Er zijn wat jaren voorbij gegaan sinds hij haar voor het laatst had gezien of gesproken. Zou het Darkness koppel nog wel leven? Hoe dan ook... Ryue was zo gestoord geweest om hem te bedriegen, te vertrouwen en weer te bedriegen. Ja... men kan twee fouten maken bij Vladimir. En dat is hem vertrouwen en bedriegen. Dus zonder enige poespas en omwegen heeft Vladimir het leven en het bloed van Ryue zichzelf toegeëigend. Dit tot groot verdriet van zijn broer. Nou ja, hij wilde het niet doen, maar hij moest wel. Het is ook zo'n aparte cyclus. Vladimir gleed even met zijn vingers over het graf van de jongen. "Dus grote jongen... Hier zijn we weer. Zoals vanouds hangen op het kerkhof..." De geest van de jongen leek naast Vladimir te verschijnen en hij grijnsde. Er waren nooit veel woorden tussen de twee. Ze genoten van de stilte die de nacht en het kerkhof hen bood. Pas wanneer geluiden in de verte klonken verdween Ryue zo snel als hij gekomen was. Vladimir keek even naar het graf en stond toen op. Hij was nieuwsgierig, wilde weten of de geluiden die hij en Ryue duidelijk beide hadden gehoord wel hen kant op kwamen. Hij ging echter weer zitten omdat zijn nieuwsgierigheid binnen korte tijd weer verdwenen was. Hij trok een klein sliertje bloed uit zijn eigen lichaam weg en begon daarmee te spelen. Vanaf een afstand zou het lijken op een soort zijden lint, maar wanneer ze dichterbij zouden komen... Ja... pas dan zouden ze zien dat het iets vloeibaars was... Iets vloeibaars zoals bloed.

GERESERVEERD VOOR ORIELLA



http://ultimatefantasy.rpg-dynasty.com

2 Re: ~ The rivers will run red op zo dec 22, 2013 3:02 am

Oriella

avatar
Priceless
Priceless


Een zucht verliet haar keel toen ze zich omdraaide en een dikke, sneeuwwitte sjaal rond haar nek wikkelde. Eentje die hevig contrasterende met haar eigen donkerbruine haren die in de nacht zwart leken. Haar haren vielen als een waterval over haar schouders en ze b bekeek zichzelf in de spiegel. Vandaag droeg ze een zwarte skinny jeans met een bruine riem erop, beige laarzen met een kleine hak en een grijze trui erop. Shia verbleef nooit op een plek dus het was weer tijd om het hotel te verlaten. Ze pakte haar zwarte jas die haar lichaam goed censureerde. Shia liet haar slanke vingers over de stof glijden voordat ze het kledingstuk aan trok. ”Hmm-“. Was het enigste geluid dat haar keel verliet terwijl ze zichzelf in de spiegel bekeek. Het was koud buiten. Het was niet zozeer de kou die ze zo verachtte. Een teken dat de winter overduidelijk zijn intrede had gedaan en daardoor ook de feestdagen die op de loer lagen. Iets waar ze echt een gruwelijke hekel aan had. Met name kerst. Alleen de gedachte aan het ‘heerlijk samenzijn’ bezorgde haar rillingen. Toch had ze geen zin om nog langer binnen te blijven. Het maakte haar nu al gek. Deze vrouw was nu letterlijk een vrije vogel. Na een laatste blik op haarzelf in de spiegel knikte ze en verliet ze hotelkamer door de raam open te doen en eruit te springen.
Gelijk vormde zij zich als een raaf. Eenmaal in de lucht begroette de koude wind haar. Zijn kille adem streelde haar veren alsof hij een oude geliefde gedag zei en heel even sloot ze haar ogen om diep adem te halen. Wanneer ze uit ademde opende ze haar ogen weer, liet haar blik rond glijden voordat ze haar bestemming koos.

Na een tijdje kwam ze aan bij het kerkhof waar ze de laatste paar keren wat vaker naartoe ging. Hier vond ze meestal haar rust. Haar vleugels werden weer armen en langzaam vormde zij weer als een vrouw. Zonder enige twijfel liep ze naar de kleine open plek, richting de steen waar ze vaker op zat. Shia liet haar vingers over het koele steen glijden voordat ze er op plaats nam, haar linkerbeen sloeg ze over haar rechter met een zucht. Haar blauwe ogen waren iets wat in het duister het meeste opviel. Ze schitterde en waren groot. Haar ogen die meters ver nog te herkennen waren. Maar voor nu sloot ze haar ogen om van de stilte te kunnen genieten.



3 Re: ~ The rivers will run red op zo dec 22, 2013 5:51 am

M0nstahr

avatar
Admin
Admin
Vladimir Noxus "What runs trough you, will run you trough"

Hij sloot zijn ogen voor een seconde. De duisternis werd soms onderbroken door het geflikker van de kaarsen en de stilte? Die leek te worden verstoort door het geluid van vleugels, klapperende vleugels die later afstierven. Het was vreemd, normaal zou je het namelijk langer horen. Met andere woorden, dit was verdacht. Vladimir opende zijn ogen en stond op, zijn ogen scanden de omgeving en meteen ving een figuur in de duisternis zijn aandacht. Hij hield zijn blik erop gevestigd. Het sliertje bloed waar hij mee aan het spelen was, was veranderd in een bal van bloed. Hij dacht even na en gooide toen de bal met bloed richting het figuur, er zelf rustig achteraan lopend. Hij bleef staan voor de grafsteen waar hij het figuur had gezien. Zijn ogen spraken boekdelen. Hij was niet blij met deze aanwezigheid die zomaar vanuit het niets was gekomen. Hij legde zijn hand op de grafsteen en keek toen om zich heen. Zijn ogen sloten zich voor kort en hij zuchtte. Hij draaide zich om en liep terug naar het door kaarslicht verlichte gedeelte. Zijn ogen zijn nu geopend en het bloed speelt er gewoon in, het laat zijn ogen oplichten. Hij ging weer bij het graf van Ryue zitten en keek om zich heen om vervolgens zijn ogen weer te sluiten. "Vervloekte vogels." Een mompeling die over zijn lippen rolde terwijl de wind met zijn witte haren speelde.



http://ultimatefantasy.rpg-dynasty.com

4 Re: ~ The rivers will run red op zo dec 22, 2013 6:22 am

Oriella

avatar
Priceless
Priceless


Haar haren wapperde zachtjes in de koele wind. Haar heldere, blauwe ogen waren gericht op de donkere lucht. Er waren vanavond nauwelijks sterren aan de hemel. Over een paar dagen zou het volle maan zijn wat betekende dat er weer weerwolven aanvallen zouden zijn. Ze hoorde geritsel maar Shia was te ongeïnteresseerd om de richting op te kijken waar het geluid vandaan kwam. Echter hoorde ze iets met een snelheid haar kant opkomen. Shia hield simpel haar hand omhoog en ving de bol met bloed. Ze keek naar haar hand en naar de bol. Shia mompelde wat niet bepaald te verstaan was. Shia stond op en volgde diegene die de bol naar haar had toegegooid. Uiteindelijk kwam ze aan bij een aantal grafstenen. "Ik neem aan dat deze bol bij jou hoort?" Met een simpele beweging gooide zij de bloed bol met een harde vaart weer terug. Ze keek naar haar bebloede hand met een ontevreden expressie. "En ik mag hopen dat dit niet het bloed is van een vervloekte vogel"



5 Re: ~ The rivers will run red op ma dec 30, 2013 1:18 am

M0nstahr

avatar
Admin
Admin

Vladimir Noxus "What runs through you will run you trough"

Vladimir keek op, zonder enige blik van verwondering of verbazing in zijn ogen wanneer er een jonge vrouw voor hem stond. Een grijns sierde om zijn lippen en zijn ogen begonnen wat te glanzen wanneer de vrouw het bloed terug gooide. Hij bewoog niet eens, maar het bloed verdween terug in zijn lichaam. Hij keek haar nu recht in de ogen wanneer de vrouw verontwaardigde tonen uitsloeg. "Het bloed is niet van een vervloekte vogel... Waar het vandaan komt zal nog altijd een raadsel blijven. Ter zake... Wat doet u hier? De meeste mensen ontzien het kerkhof juist doordat ze achtervolgt worden door rondvliegende ballen van bloed." Een grijns sierde om zijn lippen en hij stond op. Hij keek om zich heen en legde zijn hand kort op het graf van Ryue, daarna draaide hij zich om, pakte een lantaarn en hield deze omhoog om haar gezicht beter te kunnen bekijken. "Zo jong, het zou zonde zijn als mijn bloedbol in jouw bloedstroom terecht was gekomen." Hij schudde zijn hoofd afkeurend en keek daarna naar haar. Iets van onderen af, weer een vragende, nieuwsgierige en toch indringende blik. "Jij bent de Crow of niet soms? Ik hoor veel dingen over je in dit gebied. Dus nogmaals... Waarom het kerkhof?"



http://ultimatefantasy.rpg-dynasty.com

6 Re: ~ The rivers will run red op di dec 31, 2013 3:42 am

Oriella

avatar
Priceless
Priceless


De vrouw keek niet bepaald verrast op toen de bol met bloed terugkeerde naar zijn oprechte 'eigenaar'. De meeste zouden hebben gewalgd bij dit aanzicht echter had Shia genoeg in haar leven gezien. Dit was nog niets vergeleken haar ervaringen en eigen daden. "Een raadsel?" Shia trok haar wenkbrauw op terwijl ze de vreemde man met een sceptische blik aankeek. "Je bent een vampier. Het bloed is van jouw slachtoffers. Dit noem ik niet bepaal een mysterie of raadsel." De sarcasme droop er vanaf. Bij zijn vraag haalde Shia simpel haar schouders op. Ze knipperde liefelijk met haar ogen maar haar blik was verveeld. Not impressed of geïntimideerd. De meeste zouden dood angsten uitslaan maar Shia was sowieso moeilijk af te lezen. Aan vreemde toonde zij nauwelijks emotie. "Nieuwsgierig zijn we niet waar? En zo snel ben ik niet van mijn stokje te krijgen. Daar zijn wat meer bloedballen voor nodig." Ze streek met haar vingers door haar bruine lokken die in de nacht zwart leken. Ze deed de blauwe bloem wat zij in haar haren had geschoven eventjes goed. "Ik ben beroemd." Haar mondhoeken gingen iets omhoog. Ze leek wel geamuseerd door dit nieuwtje. "Wat zal ik zeggen? Ik hou van kerkhoven. De doden, de zielen, de duisternis. Ik voel mij altijd zo thuis hier." Shia ging op de rand van een grafsteen zitten met haar rechterbeen over haar linkerbeen geslagen. Haar handen vouwde ze netjes op haar schoot terwijl ze hem aankeek. "Mag ik nu vragen stellen vampier? Wie ben jij?"



Gesponsorde inhoud


Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven  Bericht [Pagina 1 van 1]

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum